در طی دو دهه اخیر مقاومت استرپتوکک به پنی سیلین و سفالوسپورین های نسل سوم افزایش یافته است. در این مقاله 5 مورد از اعضاء یک خانواده روستایی مبتلا به پنومونی پنوموککی با یا بدون سپتی سمی گزارش شده است. بیمار اول دختر 16 ساله خانواده که در تابلوی شوک سپتیک غیر قابل برگشت با کشت خون مثبت و آنتی بیوگرام مقاوم به پنی سیلین و سفتریاکسون به بیمارستان آورده شد، فوت نمود. بقیه فرزندان و مادر خانواده با تب بالا، حال عمومی بد و درگیری ریوی مراجعه کردند. همگی به درمان آنتی بیوتیک وسیع الطیف پاسخ دادند. فاکتور مساعد کننده جهت ابتلاء خانوادگی: سوء تغذیه، آنمی، تماس خانوادگی نزدیک و فصل سرما بود.

زمینه: شیوع مقاومت دارویی در پنوموکک رو به افزایش است و عوارض آن به اختلال در درمان پزشکی و بالا رفتن هزینه و بدتر شدن پیش اگهی منجر می شود. هدف: مطالعه به منظور تعیین مقاومت دارویی در پنوموکک های جدا شده در بیمارستان های زنجان انجام شد. مواد و روش ها: این مطالعه مقطعی از اسفند 1385 تا آبان 1386در دانشگاه علوم پزشکی زنجان انجام شد. 57 نمونه کشت مثبت پنوموکک از بیمارستان های بهشتی، ولی عصر، مرکز ریوی و آزمایشگاه بوعلی از نظر حداقل غلظت مهاری داروهای پنی سیلین، سفتریاکسون و وانکومایسین مورد آزمایش قرار گرفتند. داده ها با آزمون آماری مجذور کای تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها: 57 بیمار شامل 25 مرد و 32 زن بررسی شدند. میانگین سنی آنها 2.86±49.4 سال بود. 32 نفر بیماری زمینه ای داشتند. سویه های پنوموکک در %42.1 آنها حساس به پنی سیلین در %42.1 موارد نیمه حساس و در %15.8 موارد مقاوم بودند. %91.2 حساس به سفتریاکسون بودند. تمام موارد نسبت به وانکومایسین حساس بودند. ارتباط معنی دار بین بیماری زمینه ای و حساسیت به سفتریاکسون دیده شد (P=0.003) . نتیجه گیری: به علت مقاومت بالای پنوموکک به پنی سیلین توصیه می شود که سفتریاکسون به عنوان خط اول درمان مورد استفاده قرار گیرد و در صورت مشاهده مقاومت، وانکومایسین تجویز شود. 

هدف: با توجه مورتالیته بالای مننژیت پنوموکک (شیوع 10 درصد هزار نفر) که دومین اتیولوژی شایع مننژیت باکتریال را در گروه سنی یک ماهه تا پانزده ساله تشکیل داده و بیشترین عوارض نرولوژیک را در بر میگیرد و با در نظر گرفتن ریسک فزاینده استرپ پنومونیه مقاوم به درمان دو دهه گذشته نیاز به بررسی بیماران از نظر درصد مقاومت به داروها و تعیین جانشینهای مناسب میباشد. هدف در این مطالعه بررسی مقاومت دارویی مننژیت پنوموکک بعد از دوران نوزادی بستری در بخش اطفال بیمارستان شهدا و امام حسین طی سالهای 1385-1380 میباشد.مواد و روشها: در این مطالعه که بصورت مجموعه موارد میباشد، 20 بیمار بعد از دوران نوزادی تا 15 سالگی مبتلا به مننژیت ظرف مدت 5 سال از فروردین 1380 لغایت فروردین 1385 بستری شده و با کشت مثبت مایع نخاع مورد بررسی قرار گرفتند. میزان تعیین حساسیت آنتی بیوتیکی جرمهای جداشده از کشت مایع مغزی نخاعی مبتلا به مننژیت باکتریال پنوموکک به روش کیفی دیسک دیفیوژن انجام گرفت.یافته ها: میزان مقاومت آنتی بیوتیکی استرپ پنوموکک جداشده از 20 مورد مننژیت باکتریال بدین صورت میباشد. مقاومت به پنی سیلین 35%، کلرامفنیکل 10%، سفالوسپورین های نسل سوم (سفتریاکسون و سفوتاکسیم) 15%، ونکومایسین صفر درصد، ریفامپین 5% دیده شد.نتیجه گیری: الگوی مقاومت دارویی مننژیت باکتریال ناشی از استرپ پنومونیه در این مطالعه با الگوی مقاومت دارویی کشورهای دیگر تا حدود زیادی مطابقت دارد. لذا بنظر میرسد انتخاب سفالوسپورین نسل سوم و ترجیحا با ونکومایسین (به علت اثر سینرژیسم) ترکیب مناسبی در درمان مننژیت پنوموکک می باشد. هم چنین بنظر میرسد با افزایش احتمال مقاومت به ونکومایسین موارد تحمل به این دارو (رشد ارگانیسم در این آنتی بیوتیک) می بایست بدنبال جایگزین های مناسبی برای این دارو باشیم.

سیستم های حفاظتی، حیاتی ترین عنصر دفاعی شبکه های قدرت را در برابر شرایط غیرعادی تشکیل می دهند؛ بنابراین عملکرد نادرست آنها که توسط حملات سایبری ایجاد می شود، ممکن است عواقب بسیار زیادی برای شبکه های قدرت مانند خاموشی های گسترده ایجاد کند. از جمله مهم ترین سیستم های حفاظتی که در معرض نفوذ مهاجم سایبری است، سیستم حفاظتی ژنراتور، خط انتقال و ترانسفورمر می باشد. ناهنجاری های سایبری را می توان با استفاده از اقدام های استراتژیک به حاشیه راند و اثر آن را در شبکه کاهش داد. در این مقاله، با توجه به اهمیت سیستم حفاظت شبکه قدرت، مرور جامع روش های مقاوم سازی سیستم حفاظتی در برابر حملات سایبری مورد بررسی قرار گرفته است. بدین منظور در مرحله اول، جهت مقاوم سازی شبکه قدرت در برابر حمله سایبری، روش های مبتنی بر حفاظت ارائه می گردند. سپس در مرحله دوم، روش های مبتنی بر تشخیص برای ردیابی حمله سایبری احتمالی بیان می شوند. از آنجا که تضمین قطعی برای عدم نفوذ مهاجم سایبری وجود ندارد، با بهره گیری از روش های تشخیص حمله می توان از پیشرفت حمله جلوگیری کرد. به این منظور از دو دسته الگوریتم مبتنی بر داده و مبتنی بر مدل استفاده می شود. در الگوریتم های مبتنی بر داده می توان از دانش و اطلاعات شبکه به صورت بهینه استفاده کرد تا شرایط وقوع حمله سایبری را نسبت به شرایط بدون حمله سایبری تشخیص داد. در الگوریتم های مبتنی بر مدل با اجرای الگوریتم تخمین حالت و بر اساس روابط سیستم، پارامترهای شبکه تخمین زده می شود. سپس با محاسبه اختلاف مقادیر برآوردشده و مقادیر اندازه گیری شده، دستکاری در اطلاعات و نفوذ مهاجم سایبری، تشخیص داده می شود. در نتیجه استفاده از روش های جلوگیری و شناسایی نفوذ مهاجم سایبری در مطالعات مورد بررسی باعث افزایش امنیت سایبری سیستم حفاظت شبکه قدرت خواهد شد. در این راستا به کارگیری انواع الگوریتم های حفاظت و تشخیص برای مقابله با حملات سایبری بسیار حائز اهمیت است.

مقدمه: مننژیت باکتریال در کودکان 2 ماه تا 12 سال اغلب ناشی از 3 ارگانیسم استرپتوکک پنومونیه و هموفیلوس آنفلونزا ونیسریا مننژیتیدیس است. E-Test یک روش نسبتا جدید برای تعیین MIX بعضی از داروهای ضدمیکروبی در محیط آگار می اشد. این روش برای بعضی ارگانیسم ها مثل: استرپتوکک پنومونیه، هموفیلوس آنفلونزا، نیسریاگونوره، استرپتوکک های حساس به شرایط و بی هوازی ها، گرم منفی های هوازی مفید است. مواد و روشها: در 57 بیمار با تشخیص مننژیت چرکی کشت مثبت از خون مایع نخاع و یا سایر نواحی استریل جداشد. بعد از انجام آزمایشات باکتریولوژیک مناسب و آنتی بیوگرام حساسیت آنتی بیوتیکی هر ارگانیسم با روش E-Test مشخص گردید. یافته ها: دو نوع هموفیلوس جدا شده به آمپی سیلین و یا کلرامفنیکل حساس و هر دو به سفتریاکسون حساس بودند استرپتوکک گروه ب حساس به پنی سیلین و آمپی سیلین بود و Strep.nonAnonBnon:(Cotrimoxazol>32mic/ml/PNC>256mic/ml/Vanco>256mic/ml) Strep.D:(Cotrimoxazol>0.062mg/ml//PNC>0.016mic/ml/Imipenem>0.032mic/ml)  Strep Pneumonia: به جز 3 مورد ذیل بقیه حساس بودند. Cotrimoxazol>2ic/ml/PNC=0.01mic/ml/Vanco>0.125mic/m Vanco>0.25mic/ml/Contrimoxazol>2ic/ml/PNC=0.01mg/ml Vance>0.125mic/ml/Cotrimoxazol>2mic/ml/MIC-PNC>0.016mic/ml تمامی 3 مننگوکک جدا شده حساس به پنی سیلین و کلرامفنیکل وسفتریاکسون و وانکومایسین بودند. اما E coli مقاوم به تمام داروها مانند سفوتاکسیم وسیپرو داشت. CIPRO>32mic/ml)Pseudomona Aerogenosa:(Cefriaxon>256mic/ml//Genta>0.038mg/ml)-(Imipenem>32mic/ml) کلبسیلا فقط حساس به Staph.Aureous:-Cipro فقط حساس به Clinda;Cipro;Chlora فقط حساس به Ceft;PNCand Cotri نتیجه گیری و توصیه ها: بنابراین منگوکک و هموفیلوس و استروپتوکک پنومونیه جدا شده غالبا به تمامی داروها حساس بودند. فقط تعداد معدودی مقاوم به آمپی سیلین اما به کلرمفنیکل حساس بودند و بالعکس. با توجه به مقاوت تعداد محدود پنوموکک به پنی سیلین که از نوع بینابینی (MIC:0.1-1mic/ml) بوده و با افزایش دوز دارو میتوان درمان نمود. سایر موارد پنوموکک هم به تمام داروها حساس بوده است. بنابراین استفاده از آمپی سیلین و کلرمفنیکل داروی انتتخابی در درمان تجربی مننژیت های باکتریال بعد از دوران نوزادی است.

با توجه به اهمیت حضور عدم قطعیت ها در طراحی سیستم های پیچیده مهندسی، در این پژوهش، روند طراحی بهینه چندموضوعی سیستم پیشرانش دومولفه ای در حضور عدم قطعیت ها ارائه می گردد که علاوه بر کمینه نمودن جرم سیستم از مقاومت مطلوبی نسبت به عدم قطعیت ها برخوردار باشد. براین اساس روندنمای طراحی چندموضوعی سیستم پیشرانش دومولفه ای در دو حالت طراحی بهینه و طراحی بهینه مقاوم نشان داده می شود. سپس با اعمال عدم قطعیت ها، نتایج جرمی، عملکردی و هندسی سیستم پیشرانش به تفکیک برای طراحی بهینه، طراحی مقاوم و طراحی بهینه مقاوم بیان می گردد. با توجه به نتایج نشان داده می شود که کمترین جرم در حالت طراحی بهینه اتفاق می افتد. اما با اعمال عدم قطعیت ها در این نقطه مشاهده می گردد که کمترین مقاومت و قابلیت اطمینان را دارا می باشد. همچنین سعی می شود تفاوت مفاهیم طراحی مقاوم و طراحی بهینه مقاوم به کمک نتایج تشریح شود.